Δένδιας: “Μας αφήνουν παγερά αδιάφορους φωνές που μιλούν για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα της κοινωνίας, προβλήματα των καιρών και ασφάλειας στο κέντρο των πόλεων”
Τι λέει εδώ ο μεγάλος; Στηρίζει απροκάλυπτα οποιαδήποτε ενέργεια καταστολής έγινε μέχρι τώρα (και μιλάμε για όργιο καταστολής χωρίς ηθικά και φυσικά όρια, ειδικά απέναντι στους μετανάστες) και δηλώνει ότι έτσι και με μεγαλύτερη ένταση θα συνεχίσουν να λειτουργούν και στο μέλλον. Όχι ότι είχαμε και αμφιβολία δηλαδή ότι όχι μόνο στηρίζουν αλλά ενορχηστρώνουν αυτή τη διαδικασία, σε εναρμόνιση μάλιστα με την ΕΕ, αλλά τελευταία μας το λένε ξετσίπωτα, έτσι στα μούτρα μας (in your face που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι) ότι πάρτε το χαμπάρι μάγκες: Κουμάντο κάνουμε εμείς. Κρύβει φαίνεται αυτό ένα φόβο, μια αγωνία να οδηγήσουν τις εξελίξεις, φοβούνται ίσως ότι το χάνουν το παιχνίδι.
Κάποτε οι αντάρτες που αντιστέκονταν στο φασισμό χαρακτηρίζονταν τρομοκράτες από τη μια, Κομμουνιστοσυμμορίτες και ΕΑΜοβούλγαροι από την άλλη. Όσοι επιβίωναν το μακελειό του ναζισμού τρώγαν το μολύβι της ντόπιας αντίδρασης. Σήμερα αυτοί που δε σκύβουν το κεφάλι στον ιμπεριαλιστικό ζυγό δοκιμάζουν στα σώματά τους κάθε μορφή σύγχρονου μαρτυρίου μελετημένη στα εργαστήρια ανά τον κόσμο.
Κάποτε αυτοί που έφτιαξαν με τα κορμιά τους τους δρόμους της Αμέρικας, τα αυτοκίνητα της Γερμανίας το κάρβουνο του Βελγίου ήταν υπάνθρωποι, η ζωή τους άξιζε λιγότερο απ’ότι παρήγαγαν.
Κάποτε γυρνούσαν τα χωριά μας οι συμμορίες των φασιστών οπλισμένες απ’ την αντίδραση και τρομοκρατούσαν με τα κουμπούρια όποιον τολμούσε να μιλήσει για το δίκιο.
Επειδή η περιφρούρηση του κάστρου δεν έχει ιερά και όσια , αρχίσαμε και τους ξαναβλέπουμε τους κουμπουράδες ξεθαρρεμένους να θυμούνται τις παλιές τους δόξες. Η ελληνική δικαιοσύνη διώκει με πλημμέλημα τους δυο κουμπουράδες που έδεσαν τους μετανάστες στη μηχανή και τους έσερναν μέσα στο χωριό γιατί τάχα τους έκλεψαν δυο πρόβατα. Διώκει τους μετανάστες με κακούργημα.
Κάποιοι νόμιζαν πως οι καιροί του “κάποτε” είχαν περάσει οριστικά, αλλά γελάστηκαν. Τότε στο κάποτε διάλεγες στρατόπεδο. Έτσι είναι και τώρα.
Τουλάχιστο 3 μεγάλες εφημερίδες είχαν σήμερα ρεπορτάζ από τη συνάντηση Καραμανλή – Ερντογάν. Μια μικρή λεπτομέρεια βέβαια είναι το γεγονός ότι η συνάντηση δεν έγινε ποτέ. Πέρα από την πολιτική στράτευση των μεγαλοδημοσιογράφων των συγκροτημάτων των ΜΜΕ που για κάποιους είναι δεδομένη ενώ για άλλους όχι, ξεμπροστιάζονται όσον αφορά τη φερεγγυότητα της ενημέρωσης που παρέχουν. Ρίχτε μια ματιά στα άρθρα του βήματος εδώ και της Ελευθεροτυπίας εδώ. Διαβάστε για το πως ήταν το κλίμα, πόση ώρα τα είπαν κτλ 
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η “σύγκλιση” σε επιπεδο απόψεων και τακτικής των δύο μεγάλων αντίπαλων συγκροτημάτων, Λαμπράκη – Τεγόπουλου
και τι θ’ απογίνουμε οι δύσμοιροι. Θα απομείνουμε έρμαια των μαύρων και κόκκινων φασιστών. Η εναλλακτική μας είναι να μας σώσουν οι πράσινοι φασίστες. Οι καινούριοι ένοικοι της πολυκατοικίας.
Τιμώντας αυτή την επέτειο το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ και η Πρεσβεία της Κούβας στην Ελλάδα διοργανώνουν διαγωνισμό καλλιτεχνικής αφίσας για νέους εικαστικούς.
Οι αφίσες θα συγκεντρωθούν με ευθύνη της ΚΝΕ. Θα αποσταλούν μέσω της πρεσβείας στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αβάνα, απ` όπου θα επιλεγούν 20 για την έκδοση λευκώματος που θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα θα πραγματοποιηθεί έκθεση στα πλαίσια του 35ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή. Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 15 Ιουνίου. Περισσότερα εδώ.
